شما اینجا هستید

همت بلند خانواده‌ای کویر نشین، سرسبزی و حیات را به زمین تشنه شرق اصفهان هدیه داده است.

به گزارش پایگاه خبری اخبار کوهپایه؛ وقتی از هیاهوی شهر اصفهان فاصله می گیریم می رسیم به حاشیه کویر مرکزی ایران؛ جایی که زمینش تشنگی را سر می کِشَد و سکوت در گوش رهگذرانش فریاد می زند.جایی که خاکش مانند نعشی بی جان رها افتاده و زمینش ،شوره زاری بیش نیست با گَوَن هایی که نیمه ی راه به زندگی پشت کرده اند و خار وخَسی که نفس نمی زنند.
اینجا کوهپایه در شرق اصفهان است؛همسایه کویر که سالهاست مردمانش با خشکسالی دست وپنجه نرم می کنند؛جایی که روزگاری به شهر خوشه های طلایی معروف بود و حالا در این روزهای گرم، کم آبی رمق را از زمین های بی جانش ستاده و به جایش خار مُغیلان کاشته.
۱۵کیلومتر جلوتر که می رویم، نسیم زندگی می وزد؛ انگار زمین جانی دوباره گرفته است و کویرِ تشنه سیراب و سر زنده شده.
مزرعه ای سخاوتمند در دل بیابانی خشک که تاچشم کار می کند پر است از درختان بادام، پسته، انار و هلو و بوته های گل محمدی.
صدای باد میان مزرعه می آید و دیگر از آن گرمای کلافه کننده خبری نیست.
صاحب مزرعه سید حسن قوامی نامی است، اهل روستای زفره اصفهان.
به باغ بیست هکتاری اش دعوتمان می کند؛ می گوید: مزرعه سرسبزش دسترنج خانواده هفت نفره شان است؛ درختانی کاشته اند مقاوم به خشکی مثل پسته و انار.
می پرسم در این منطقه کویری که زمین نایی ندارد و چاه آبی هم نیست، چگونه باغش پر از رنگ ِسبزِ زندگی است؟
می گوید: قنات قدیمی مزرعه اش را لایروبی و با بازسازی آن حداقل آب موجود را ذخیره و با آبیاری قطره ای درختان را سیراب و کمربندی سبز در بیابان ایجاد کرده است.
حسن احمدی رییس جهاد کشاورزی کوهپایه که در این سفر همراهی مان می کند هم از فعالیت های مختلف او می گوید: این کارآفرین نمونه در این مزرعه با استفاده از روش های نوین آبیاری توانسته است هم کشاورزی را رونق دهد و هم در کنار کشت گلخانه ای، شترمرغ و ماهی پرورش دهد.
“زهرا خانم” مادر این خانواده هفت نفره است، می گوید: تلاششان فقط به باغداری خلاصه نمی شود؛ استخر پرورش ماهی شان را نشانه مان می دهد: ماهی های قزل آلا با وزن ۴۵۰تا ۸۰۰گرم که هم به مصرف خانواده می رسد و هم اهالی روستای زفره.
می گوید: سالانه حدود ۱۸۰هزار قطعه ماهی در این استخر پرورش میدهند.
مزرعه چند منظوره ی آقای قوامی گلخانه ای دو هکتاری هم دارد که در تولید و اشتغال زبانزد است و محصول عمده اش خیار است و گوجه فرنگی و فلفل دلمه ای.
او با کمک کارگرانش خیار می چیند و جعبه ها را یکی پس دیگری پر می کند تا تازه و تُرد به میدان میوه وتربار برسد.
آقای قوامی با همت خود از خاک مرده این کویر طلا ساخته و در مزرعه ای یک هکتاری زعفران کاشته تا چرخ اقتصاد خانواده و کشور را با هم به‌حرکت درآورد.
زعفران‌هایش هم حالا گل‌ داده‌اند و کارگرانش در حال گل‌‎چینی، با احتیاط و صبوری گل‌ها را جدا می‌کنند.
ما را هم مهمان چای خوش طعم زعفرانی اش می کند؛ از نزدیک شاهدیم که جای جای این مزرعه تلاش وتکاپو به چشم می خورد. “علی آقا” فرزند بزرگ آقای قوامی هم مزرعه یک هکتاری پرورش شترمرغ راه اندازی کرده و با تلاشش بیش از ۱۰۰قطعه شتر مرغ پرورش داده که علاوه بر گوشت و پر از تخم آن نیز برای خلق آثار هنری بهره می برد.
“حسین آقا” کارگر ۳۵ساله مزرعه آقای قوامی که همراه ۲۰نفر دیگر میهمان سفره برکت این خانواده است می گوید: در این روستای دور افتاده پس از چند سال بیکاری در این مزرعه مشغول به کار شده تا روزی خود و خانواده اش را تامین کند.
آقای قوامی اما می گوید اگر حمایت شود و تسهیلاتی در اختیارش باشد می‌تواند زمینه اشتغال ۲۰۰نفر را هم فراهم کند.
او از آرزوهایش می گوید،اینکه در اندیشه سرسبزی کویر کوهپایه است و دلش می خواهد تمام این منطقه قطعه ای از بهشت شود….
چیزی تا غروب نمانده و زمان رفتن فرا رسیده، اینجا به همت خانواده سید حسن قوامی خاکهای تشنه بیابانش جانی دوباره گرفته اند؛ باور کنید راه بهشت از دل همین کویر آغاز می شود….

انتهای پیام /

 

 

دسته بندی: اجتماعی, اخرین اخبار, دیدگاه, مرکز صفحه
لینک خبر: http://akhbarekoohpaye.ir/?p=2010

به اشتراک بگذارید :

مطلب قبل و بعد
مطالب مشابه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد